Het vertrek van een teamlid is een kans

Iemand uit je team vertrekt. Soms zie je het aankomen, soms komt het onverwacht. Hoe dan ook: het raakt iets. Er valt iets weg. En meestal komt dan de reflex:
“Zet de vacature maar online.”
Zelfde rol, zelfde taken, liefst zo snel mogelijk iemand erin.

Ik herken die reflex. En ik heb geleerd om er juist níét meteen aan toe te geven.
De kracht van even niets doen

Inmiddels weet ik: het vertrek van iemand is een kans. Een moment van ruimte. Juist als ondernemer die bewust wil bouwen aan iets duurzaams — en menselijks — is het waardevol om die ruimte niet meteen dicht te timmeren.

Want wat er gebeurt als je even wacht, is eigenlijk heel bijzonder.
Je ziet wat er blijft liggen. Wat gaat wringen. Maar ook: wat er juist in beweging komt. Hoe anderen zich opeens anders gaan gedragen, taken oppakken, initiatief nemen. Niet omdat het moet, maar omdat het kan.

Geen vervanger, maar een herbezinning

De grootste valkuil is denken: “Iemand is weg, dus we hebben iemand nodig.” Maar is dat wel zo? En moet dat dan per se een vervanger zijn?
Iedereen brengt iets unieks mee. Als je gaat zoeken naar een ‘kopie’ van de vorige collega, mis je misschien wat er op dit moment écht nodig is — of wat je team inmiddels zelf al is gaan dragen.

Daarom stel ik mezelf en het team altijd eerst enkele vragen:

• “Wat blijft er liggen?”
• “Waar krijg jij energie van — en zou je misschien een rol in willen pakken?”
• “Wat hebben we als team eigenlijk nodig, nu we een tijdje zonder deze persoon draaien?”
  

Soms blijkt dat we helemaal geen nieuwe collega nodig hebben. Soms ontstaat er juist een kans voor een rol die eerder nergens écht paste. En soms blijkt pas achteraf dat iemand op een plek zat waar die eigenlijk niet meer tot bloei kwam — en dat het vertrek iets oplost in plaats van alleen iets openlaat.

Tijd nemen is leiderschap tonen

Vertragen is spannend. Zeker als je team het al druk heeft. Maar ik zie het als onderdeel van leiderschap: het lef hebben om niet meteen te reageren vanuit angst of tekort, maar eerst te observeren en te luisteren.

Tijd nemen is niet niets doen. Het is actief waarnemen. Kijken wat er wél gebeurt. En dan, samen met je team, bewust kiezen wat de volgende stap is.

Anders kijken naar je team

Voor mij is dit ook anders ondernemen. Niet standaard invullen wat leeg is, maar samen onderzoeken wat er echt speelt. Ruimte geven aan groei, aan verschuiving, aan potentie. Soms betekent dat een verrassende nieuwe collega. Soms betekent het een verschuiving binnen het team. En soms betekent het ook: durven stoppen met iets dat niet meer past.

Door op die manier met teamontwikkeling om te gaan, bouw je niet alleen aan een flexibeler en veerkrachtiger organisatie — je bouwt ook aan mensen. Aan vertrouwen. Aan eigenaarschap.

Een uitnodiging
Dus de volgende keer dat iemand vertrekt:
Zet die vacature nog even niet online.
Kijk eerst wat er ontstaat als je durft te wachten.
Want juist in de ruimte tussen vertrek en beslissing ligt vaak de échte groei.